چه دردیست در میان جمع بودن ولی در گوشه ای تنها نشستن
برای دیگران چون کوه بودن ولی در چشم خود ارام شکستن
برای هر رقیب شعری سرودن ولی لبهای خود همواره بستن
به رسم دوستی دستها فشردن ولی با هر سخن قلبی شکستن
به نزد عاشقان چون شمع خاموش ولی در قلب خود غوغا نشستن
به هر خاكي رسيدم تكيه كردم
+ ارسال شده توسط ღღღღღღღღღღღღ باران ღღღღღღღღღღღღ در یکشنبه بیستم آبان 1386 و ساعت
8:51 بعد از ظهر |
