اه ...

بیچاره دخترها  البته فقط با اون عدهای هستم که خیلی رمانتیک هستن ..

 

اخه تو این دوره زمونه خیلی از پسرها ظالم در اومدن .

 

دل.

 

 

 

 

اینم از وضع کشورمون...

 

این همه  اذیتمون می کنن بدش را به را می پرسن چرا جوونا از کشور میرن ...

 

وای از دست شما دخترها..

                               عشق

 

                     

 

         

عشق

                                           

اینم برای اون کسی که بهش صابت بشه دوسش دارم

 

دل ...... سوخته.....

درانحنای این شبهای زمستانی

بر جاده های خسته ی دل

سنگفرشی ازگل واژه ی درد روئیده است

چه کسی در امتداد این پل متروک

مرهمی دوباره می نهد زخمهای کهنه ی مرا؟؟!!!

خلوتم را نشکن

شاید این خلوت من کوچ کند

به شب پروانه

به صدای نفس شهنامه

به طلوع آخرین افسانه

و غروبی که در آن

نقش دیوانگی یک عاشق

بر سر دیواری پیدا شد

داغ

تو نيستي كه ببيني
 چگونه عطر تو ؛ در عمق لحظه ها جاري است
 چگونه عكس تو ؛ در برق شيشه ها ؛ پيداست
چگونه جاي تو ؛ در جان زندگي سبز است

تمام گنجشكان
كه درنبودن تو
 مرا به باد ملامت گرفته اند
ترا به نام صدا مي كنند

تو نيستي كه ببيني چگونه پيچيده است
طنين شعر نگاه تو درترانه من
تو نيستي كه بيبني چگونه مي گردد
 نسيم روح تو در باغ بي جوانه من

چه نيمه شب ها وقتي كه ابر بازيگر
هزار چهره به هر لحظه مي كند تصوير
به چشم همزدني
ميان آن همه صورت ؛ ترا شناخته ام

به خواب مي ماند

تنها به خواب مي ماند
 چراغ آينه ديوار بي تو غمگينند
تو نيستي كه ببيني
 چگونه با ديوار
به مهرباني يك دوست ؛ از تو مي گويم
تو نيستي كه ببيني چگونه از ديوار
 جواب مي شنوم

تو نيستي كه ببيني چگونه دور از تو
به روي هرچه در اين خانه ست
غبار سربي اندوه بال گسترده است
 تو نيستي كه ببيني دل رميده من
بجز تو ؛ ياد همه چيز را رهاكرده است

غروب هاي غريب 
 در اين رواق نياز
پرنده ساكت و غمگين
ستاره بيمار است
دو چشم خسته من
 در اين اميد عبث
دو شمع سوخته جان هميشه بيدار است
تو نيستي كه ببيني

 

اينك كه تورا ندارم دانستم  كه هيچگاه خود را نداشتم

 

رفتي وازسرعادت گفتم فراموشت مي كنم

 

گفتم دل را مي سوزانم همانطور كه مرا سوزاند

 

حرفي ازتوبه ميان نياوردم

 

اما

 

انديشه ات راچه كنم كه هيچگاه ازميان نمي رود

 

تونخواستي من باشم

 

اما

 

بودن من درخواستن توبود

 

نيستم چون آن زمان كه فرياد دل برآوردم

 

ندانستي چه گفتم

 

نيستم چون تازه فهميدم صحبت ازتودليل بودنم بود

 

وبازهم نخواهي شنيد كه چه گفتم

 

اما با حرف دل مي گويم

 

شايد دل توغيرازتوباشد

 

شايد همسايه ي دل من دل توباشد

 

هيچگاه نخواهي شنيد

 

اما برگرد

 

من دلتنگم

 

 

 

 

          

من همونم که یه روزی واسه چشمات خونه ساختم .

واسه بوسیدن دستات همه زندگیمو باختم.

 توی رودخونه قلبت قایق من رفتنی بود .

 من از اول می دونستم قایقم شکستنی

بود.                                  

 

 

 

 

                                             

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                  

                                                           

 

 

 

ززززندان

 

دوست دارم ...

خیلی سخته که آدمی روحتی یه بار دل سیر ندیده باشی و فقط تو خواب ببینی و بعد هم بهش بگی که عاشقش شدی واون هم خواسته باشه که حرفهات رو باور کنه.

 دوستت دارم | عاشقانه

خسلس دوسشون دارم.

 

 

 

زندگان بخوانند..

    

 

تنهایی

در اتاقم تنها

با هزاران اندوه

که نبودش پایان

با دلی خسته زدرد

غم تنهایی را می بینم

من چرا میترسم ؟

وبه خود می گویم

تو که تنها بودی

چه در آن تازه بهاری که هنوز

کودکی بیش نبودی

دوستت از بام پرید

دلت از غصه شکست

آسمان با تو گریست

و بهارت دی شد

و تو تنها ماندی

پس چرا میترسی؟

تو که با تنهایی روز وشب

همزادی

تو که با تنهایی عاقبت

خو کردی

هیچ داری تو بیاد؟

هر زمان بال گشودی

تا بپرواز درآیی

بال پرواز تو شکستند

پر پرواز تو بستند

وتوتنها ماندی

وهنوز تنهایی

پس چرا میترسی ؟

 

 

با یادت سرمستم ای نگاه آسمانی
یادم کن تا هستم ای امید زندگانی

تا به هر ترانه
می کشد زبانه
شور عاشقانه من
حال دل می گویم با زبان بی زبانی

هر لبخندت
با من گوید
دل مده به دست غم در این عالم
بنشین با عشق
تا گل روید
زین شب خزانی

تا که از نگاه تو نور شادی می بارد
دل ز مهربانیت شور و شادی ها دارد

با تو خزان من بهاران
با تو شبم ستاره باران از نورافشانی

چه بخواهی چه نخواهی
دل عاشق ره تو پوید به هر نشانی

دل و جان سرمست از شوق نگاه تو
همه جا حیرانم دیده به راه تو
که بدین روح افزایی زیبایی رویایی چون بهشت جاودانی

چه شود گر بازآیی چون نفس باد سحر
می رسدم جان دگر
دیده کشد سوی تو پر
همسفرم شو که می توانی

پر و بالم را با دیدارت کی بگشایی؟
تب و تابم را با لبخندت کی بنشانی؟

با یادت سرمستم ای نگاه آسمانی
یادم کن تا هستم ای امید زندگانی

 

گفتمش : دل ميخري؟!

                               پرسيد چند؟! 

           گفتمش: دل مال تو، تنها بخند. 

                                    خنده کرد و دل ز دستانم ربود 

       تا به خود باز آمدم او رفته بود 

                                     دل ز دستش روي خاک افتاده بود 

    جاي پايش روي دل جا مانده بود

            

من از برق نگاهت میگریزم 

 

                                            من از روی چو ماهت میگریزم

برای آنکه اشکت را نبینم

                             همین حالا ز آهت میگریزم

برای آنکه نفرینم نگویی

                             ز بغض و ناله هایت میگریزم

برای آنکه خورشیدم بمانی

                           من از شکل چو ماهت میگریزم

نوشتی عشق بازاری ندارد

                          من از طرز نگاهت میگریزم

نوشتی خسته ای از عشق و مستی

                          من از آن شکوه هایت میگریزم

نوشتی میگریزی از منو دل

                         من اما پا به پایت میگریزم

 

  اگر دنياي ما دنياي سنگ است بدان سنگيني سنگ هم قشنگ است                               

               اگر دنياي ما دنياي درد است بدان عاشق شدن از بحررنج است

 

                                               

              اگر عاشق شدن پس يک گناه است دل عاشق شکستن صد گناه است   

 

                                                 

 

 

 

                

       

آرزویم اینست :

 

نتراود اشک در چشمان تو هرگز

 

مگر از شوق زیاد

 

نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز

 

و به اندازه هر روز

 

هر لحظه

 

تو عاشق باشی

 

عاشق آنکه تو را می خواهد

 

و به لبخند تو از خویش رها می گردد

 

و تو را دوست بدارد

 

به همان اندازه

 

که دلت می خواهد

 

از اینا یاد بگیرید عشق...

 

 

 

وسعت تنهایی من..

عشق يعني خاطرات بي غبار...دفتري از شعر و از عطر بهار

 

عشق يعني يك تمنا , يك نياز.... زمزمه از عاشقي با سوز و ساز

 

عشق يعني چشم خيس مست او.....زير باران دست تو در دست او

 

 عشق يعني ملتهب از يك نگاه...غرق در گلبوسه تا وقت پگاه

 

 عشق يعني عطر خجلت ....شور عشق..... گرمي دست تو در آغوش عشق

 

 عشق يعني "بي تو هرگز "

 

پس بمان....تا سحر از عاشقي با او بخوان

 

عشق يعني هر چه داري نيم كن.......از برايش قلب خود تقديم ك

 

ديگر بايد ديد!خنديد و گفت : ديوانه ي باران نديده!!!!!!!!

مي دوني بازي روزگار چيه؟؟ اين که تو چشم بذاري من قايم شم . بعد تو يکي ديگه رو پيدا کني..

EVERY  NIGHT  IN

 

                                                        MY  DREAMS  I  SEE  YOU

 

                                                              I  FEEL  YOU

 

                             THAT  IS  HOW

 

                                                              I  KNOW  YOU  GO ON

 

    FAR  ACROSS  THE 

                                         DISTANCE

 

                                   AND  SPACES  BETWEEN  US

 

                                                                                       YOU  HAVE  COME

 

                              TO  SHOW  YOU  GO ON

 

                                                                                        NEAR  FAR

                                                                WHEREVER  YOU  ARE

 

   I  BELIEVE  THAT

 

                                                                THE  HEART  DOES  GO ON

 

      ONCE  MORE

 

                                                                 YOU  OPEN  THE  DOOR

 

                                                                                          AND  YOU'RE  HERE

 

                                                                  IN  MY  HEART

 

                                                                                            AND  MY  HEART

 

                                                                   WILL  GO ON  AND  ON

 

                                                                                             LOVE  CAN  TOUCH  US

 

                                                                  ONE  TIME

 

                                                              AND  LAST  FOR  A  LIFETIME

 

                                                                   AND  NEVER

 

                                                LET  GO TILL  WE'RE 

 

GONE

 

                                                                  LOVE  WAS  WHEN

                                                                                              

I  LOVED YOU

 

                                                                  ONE  TRUE  TIME  I  HOLD  TO

 

                                                                                                IN  MY  LIFE

 

                                                                 WE LL  ALWAYS  GO ON

 

                                                                                                YOU RE  HERE

 

                                                                 THERE'S  NOTHING  I  FEAR

 

                         AND  I  KNOW  THAT

 

                                                                  MY  HEART  WILL  GO ON

 

                           WILL  STAY  FOREVER

 

                                                                  THIS  WAY

 

                                                                                                 YOU  ARE  SAFE  IN

 

                           MY HEART

 

                                                                                                AND  MY  HEART

 

                                                                  WILL  GO ON  AND  ON

 

باران

 

 

 

ريشه در اعماق اقيانوس دارد

 

 شايد  

 

اين گيسو پريشان كرده

 

بيد وحشي باران .

 

يا ، نه ، دريايي است گويي ، واژگونه ، بر فراز شهر ،

 

شهر سوگواران .

 

 

هر زماني كه فرو مي بارد از حد بيش

 

ريشه در من مي دواند پرسشي پيگير ، با تشويش :

 

رنگ  اين شب هاي وحشت را

 

تواند شست آيا از دل ياران ؟

 

  

چشم ها و چشمه ها خشك اند .

 

روشني ها محو در تاريكي دلتنگ ،

 

همچنان كه نام ها در ننگ !

  

هرچه پيرامون ما غرق تباهي شد .

 

آه ، باران ،

 

اي اميد جان بيداران !

 

بر پليدي ها - كه ما عمري است در گرداب آن غرقيم

آيا‌، چيره خواهي شد ؟

 

 

 

 

اشتباه عشق.........

از من پرسید منو بیشتر دوست داری یا زندیگتو ؟

 گفتم زندگیمو ناراحت شد و رفت......

 آخه نمی دونست تموم زندگیمه

اي عشق، شكسته ايم، مشكن ما را

***

اينگونه به خاك ره ميفكن ما را

ما در تو به چشم دوستي مي بينيم

 

***

ما در تو به چشم دوستي مي بينيم

اي دوست مبين به چشم دشمن ما را

***

اي دوست مبين به چشم دشمن ما را

***

فقط برای نازنینهایی .که.......

واسه من فقط خيال تو بسه ما که دستمون به هم نمي ر سه

 

نازگل..

توی آسمون دنیا هر کسی ستاره داره

چرا وقتی نوبت ماست آسمون جایی نداره

واسه من تنهایی درده

درد هیچ کس رو نداشتن..................

به او بگویید دوستش داشتم تا اینکه به من ... کرد......

دارم باز از تو مینویسم که غم تو دلم نشینه

دارم مینویسم که سادم و ساده ترینم

دارم میخونم عاشقم و عاشقترینم

کاش میتونستم بگم از قلبی که شکسته شده

کاش میشد بنویسم از این دل که خسته شده

کاش میتونستم کاری کنم که تو بمونی پیشم

کاش میشد بنویسم کنارم بمون، نرو از پیشم تو رو خدا

میخام بگم که بعد تو قلبم بد جور شکسته شده

میخام بدونی که دست و پام به غم بسته شده

هرشب عاشقونه با اشک چشمام برات میخونم

اشک چشمام میرن و میگن، من آخرش تنها میمونم

تنها همصدام در و دیوار و این دل پاکم

شاید برگردی اما موقعی که من زیر خاکم

 

 

 

مرگ تنها عاشق .......

   

 

دوستي گفت فرق نداره بركه باشي يا دريا زلال گه باشي آسمان در تو پيداست.....
فكر كردم .....نه فرق آن به فاصله راكد ماندن آب بركه و جاري بودن آب دريا است
پس زلال باشيم اما زلالي جاري كه كوه به كوه دشت به دشت پيشكش كنيم آسمان را به آنها....

 

.

وقتی دلم خسته شــد ،

ديگر خنده معنايی ندارد ...

فـقـط می خندم تا ديگران ، غم آشيانه کرده در چشمانم را نـبـیـنـنـد !

وقتی دلم خسته شــد ،

دیگر حتی اشکهای شبانه هـم آرامم نمی کنند ...

فـقـط گريه می کنم چون به گريه کردن عادت کرده ام !

 

وقتی دلم خسته شــد ،

دیگر هيچ چيز آرامم نمی کند به جز دل بریدن  و رفتن ...

 

صاف و زلال مثل آب

صمیمی و پاک مثل خاک

مثل ستاره در سایه سار صبح پابه پای رفتن و رفتن

مثل ابر که میل به بارش دارد

مثل گل که تشنه عطر افشانی است

دیدیم که:

فرمان چشمه به رفتن است نماندن و سرریز شدن

پس رها...رها شدیم که این خود اتفاق است

آن لحظه سرزدن از خویش

نه بالیدن تا کی یا سروی یا که بلوطی برومند وهمسایه خورشید

که تنها سبزینه ای تازه از خاک سخت رسته

 

                                    

 

 

باورش کردم

و ندانستم تمام حرفهایش فریب است
خنده هایش دروغ و بی احساس
گریه هایش هم کمی عجیب است
ندانستم ویرانگری آمده ویرانم کند
ساحر است می خواهد سحر سامانم کند
ندانستم رهگذر است، بهانه اش خستگی
برای اغفال من می آید از در دلبستگی
باورش کردم
و حرفهایش را شنیدم
دلم که با دلش یکدل شد جز آزار چیزی ندیدم
زبان بازیش که تمام شد
دل ساده ام که رام شد
دیگر دوست داشتنی در کار نبود
دیگر دوستی منتظر سر قرار نبود
راست و دروغ به عشق من قسم خورد
چیزی نگفتم من هر چه به روزم آورد
حالا خوب می فهمم معنی حرفهایش را
فریبی بیش نبود
او که دم از محبوبیت میزد
در شهر خود غریبی بیش نبود
او از عشق بی نصیب بود
او کارش فریب بود
او بازی می خواست، بازیچه زیاد داشت
یکی یکی می شکست و کنار می گذاشت
او همیشه فکر دلبری بود
چشمهای شیطان همه جا دنبال پری بود
او به وفا و صداقت کرده بود پشت
او عاشقانش را پنهانی با محبت می کشت

 

 

 

 

گرررریه..

 

 

دیوونه ی عشقم .

 

 

توگفتي یه هو، تو روی من

توگفتي به قلب خسته من

توگفتي ناگهان تو چشمام

توگفتي با حرفای عاشقانت

توگفتي واقعا مجنونانه

توگفتي عاشق ترینم

توگفتي مجنون ترینم

توگفتي آهسته به گوشم

دوست دارم ... دوست دارم ... واقعا دوست دارم

 

عشق پر زده ..

 

که تو باز یه عروسک بذاری توش

 

يه رازي هست ميون ما  بين من و تو و خدا  

 

                         واسه همين وقت سفر ازت نپرسيدم چرا  

 

                       تو آسمون بي كسي ، عشقت مثل ستاره بود 

 

                    رفتي و من خوب ميدونم اين  تنها راه چاره بود   

 

                                  توره سپيده  بخت  تو عزيزم  

 

                               ميخوام ببينم رو موی قشنگت  

 

                                  خوشبختي تو آرزوي منه   

 

                                 قربون اون دل هميشه تنگت 

 

                      گذشتن از اون همه عشق براي من ساده نبود 

 

                      با اينكه پرپر ميزدم ، بايد ميرفتي دير يا زود

 

                      ديگه واسه تموم عمر ميگذرم از خواستن تو  

 

                      يه چيزي مثل معجزست از اين به بعد ديدن تو

 

                       برو برو عزيز رفتني ، جا تو به دنيا نميدم  

 

                       خيالت آسوده باشه ، رازتو هيچ جا نميگم

 

 

غلط است هر که گوید دل به دل راه دارد ندارد

 

                               دل من ز غصه خون شد دل تو خبرندارد

 

نميخوام بگم که قدر يه دنيا دوستت دارم...

                                              چون دنيا يه روز تموم ميشه...

نميخوام بگم که مثل گلی...

                                         چون گل هم يه روز پژمرده ميشه...

 

 نميخوام بگم که سياهی چشمات مثل شبهای پر ستاره اس...

 

                                        چون شب هم بالاخره تموم ميشه...

نميخوام بگم که مثل اب پاک و زلالی...

 

                                        چون اب که هميشه پاک نميمونه...

 نميخوام بگم که دوستت دارم... 

 

                                 چون منکه اصلا دوستت ندارم...

بلکه من عاشقتم ...

                      چقدر سخته هر لحظه با تو بودن اما از تو دور بود

تو را در دل

دل را در موقع تپیدن

وتپیدن را به خاطر تو دوست دارم

من غم را در سکوت

سکوت را در شب

شب را در بستر

وبستر را برای اندیشیدن به خاطر تو دوست دارم

من بهار را به خاطر شکوفه هایش

زندگی را به خاطر زیبایی اش و زیباییش را به خاطر تو دوست دارم

من دنیا را به خاطر خدایش

خدایی که تو را خلق کرد دوست دارم